ΤΟΥ Ι. Κ. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

«Εδώ που φτάσαμε, τι πρέπει να γίνει; Είναι λύση οι εκλογές;». Τους τελευταίους μήνες ακούω συνεχώς αυτό το ερώτημα. Και το οποίο, κακά τα ψέματα, απασχολεί ολόκληρη την πολιτική τάξη - μάρτυράς μου η σχετική ζύμωση και στο ΠΑΣΟΚ και στη ΝΔ...
Εύλογη απορία. Μπορεί να πέσαμε έξω, μπορεί να χρεοκόπησε η πολιτική που υποτίθεται ότι θα μας έσωζε, αλλά κάτι πρέπει να γίνει. Δεν δικαιούμαστε να αφήσουμε τον τόπο να διαλυθεί.
Είναι λύση, λοιπόν, οι εκλογές; Κατηγορηματικά, όχι. Διότι αν οι εκλογές αποτελούσαν λύση από μόνες τους, τότε θα ψηφίζαμε κάθε Κυριακή και θα λύναμε όλα μας τα προβλήματα.
Οι εκλογές, όμως, είναι διέξοδος. Η μόνη διέξοδος στον ορίζοντα. Διότι η κατάρρευση δεν μπορεί να συνεχιστεί και διότι στη δραματική κατάσταση που έχει περιέλθει η χώρα η συναίνεση πλέον δεν αρκεί.
Χρειάζεται κάτι άλλο. Χρειάζεται συνεργασία. Ευρεία συνεργασία. Συνεργασία ακόμη και κυβερνητική όλων των κομμάτων του «συνταγματικού τόξου», όπως εκφράστηκε πρόσφατα π.χ. στον νόμο για τα ΑΕΙ.
Μια τέτοια συνεργασία θα δώσει άραγε τη λύση; Δεν το ξέρω. Και ούτε το θεωρώ εύκολο ή απλό. Ξέρω, όμως, ότι όλες οι άλλες λύσεις είτε απέτυχαν είτε αποκλείεται να προκύψουν. Ως εκ τούτου, πιστεύω ειλικρινά ότι εδώ που φτάσαμε δεν υπάρχει άλλη προοπτική.
Μόνο που συνεργασία και, μάλιστα, κυβερνητική δεν μπορεί να υλοποιηθεί χωρίς να προηγηθούν εκλογές. Για τρεις απλούς και αυτονόητους λόγους.
Πρώτον, επειδή πρέπει να αποδοθούν ευθύνες για όσα μεσολάβησαν από τις τελευταίες εκλογές. Δεν μπορούμε να συμπεριφερθούμε σαν η τελευταία διετία να μην υπήρξε. Και στη Δημοκρατία, η μοναδική καθαρτήρια και εκτονωτική διαδικασία μιας φορτισμένης και θυμωμένης κοινωνίας είναι οι εκλογές.
Δεύτερον, επειδή η σημερινή Βουλή καθρεφτίζει πολιτικούς συσχετισμούς του 2009 που δεν έχουν καμία σχέση με τους σημερινούς συσχετισμούς στην ελληνική κοινωνία. Λυπάμαι, αλλά νέο φαγητό με μπαγιάτικα υλικά δεν γίνεται.
Τρίτον, επειδή μια νέα αρχή χρειάζεται νωπή λαϊκή νομιμοποίηση. Και στις δημοκρατίες τη νομιμοποίηση τη δίνει μόνο ο λαός και μόνο μέσα από την κάλπη.
Υπάρχει όμως κι ένας τέταρτος, πιο σύνθετος, λόγος. Η όποια κυβέρνηση συνεργασίας θα αποτύχει αν δεν αλλάξει πολιτική. Αν δεν διαπραγματευτεί ξανά τις αφόρητες και δυσβάσταχτες δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η σημερινή κυβέρνηση. Αν δεν χαράξει ένα νέο πλαίσιο αντιμετώπισης της κρίσης. Και μια νέα διαπραγμάτευση μπορεί να προκύψει μόνο από τη νέα κυβέρνηση μιας νέας Βουλής.
Γι' αυτό οι εκλογές είναι η μόνη διέξοδος. Επειδή πρέπει να μηδενιστεί το κοντέρ. Και το κοντέρ μόνο ο λαός μπορεί να το μηδενίσει.