Το έλλειμμα Παπακωνσταντίνου (Οκτωβρίου 2010) και οι κανόνες ESA-95

Επειδή κάποιοι λένε  πως το έλλειμμα αναθεωρήθηκε μετά την προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης ,άρα δεν είναι αυτό που μας οδήγησε στο ΔΝΤ, ας δούμε τι πραγματικά έκανε   η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ από την στιγμή που ανέλαβε την εξουσία το 2009.

Η αναθεώρηση του Οκτωβρίου 2010 (που ανακοινώθηκε το Νοέμβριο) χρειαζόταν επειδή στις 2 Σεπτεμβρίου 2010 ο Rademacher της Eurostat εγκάλεσε την Ελλάδα σε συνέντευξή του στο Bloomberg επειδή ποτέ μέχρι τότε δεν είχε τεκμηριώσει ότι έγινε απάτη με τα λεγόμενα Greek Statistics. Ο Παπακωνσταντίνου τότε έβγαλε έντονη ανακοίνωση εκφράζοντας τη "δυσαρέσκεια" της κυβέρνησης για τη δήλωση του Rademacher, αλλά η ουσία είναι ότι τεκμηρίωση δεν μπορούσε να υπάρξει. Ο Καραμανλής μπορεί να χρησιμοποίησε υπεραισιόδοξες προβλέψεις, μπορεί να έκανε εκτιμήσεις για την πορεία των εσόδων που δεν επαληθεύθηκαν, ωστόσο νόθευση των στατιστικών στοιχείων με παράβαση των κανόνων της Eurostat ΔΕΝ υπήρχε.
Η αλήθεια είναι ότι το έλλειμμα του 2009 είχε φουσκώσει από το (ούτως ή άλλως αισιόδοξο, αλλά νόμιμο) 6,5% του Παπαθανασίου με διάφορες (νόμιμες) ενέργειες της νεοεκλεγείσας κυβέρνησης ΓΑΠ, όπως η αντιμετάθεση εσόδων και δαπανών μεταξύ 2009-2010, η εξόφληση ΟΛΩΝ των προμηθευτών των νοσοκομείων (ύψους 6 δις, 2,5% του ΑΕΠ, χωρίς μάλιστα να υπάρξει καμία διαπραγμάτευση για μείωση των απαιτήσεών τους) μέχρι τέλος του 2009, με κατάργηση του νόμου για τους ημιϋπαίθριους και επαναφορά του 2010, με πληρωμή της πρώτης δόσης του έκτακτου επιδόματος κοινωνικής αλληλεγγύης (ύψους 1 δις, δηλαδή 0,4% του ΑΕΠ) και διάφορα άλλα. Τι να πει τώρα ο Παπακωνσταντίνου στον Rademacher; Ότι όλα τα έκαναν για να φορτώσουν στον Καραμανλή το Μνημόνιο; 
Εφευρέθηκε λοιπόν η διόρθωση που έγινε τον Οκτώβριο του 2010 και που κατέστησε και τη Eurostat συνένοχη. Ενώ το κατεβασμένο έλλειμμα Καραμανλή, όσο και το φουσκωμένο του Παπανδρέου βασιζόταν σε νόμιμες μεθόδους, το καινούργιο φούσκωμα του Οκτωβρίου 2010 ήταν κατά παράβαση των κανόνων του ESA-95. 
Απλώς η Eurostat αναγκάστηκε εκεί να κάνει τα στραβά μάτια για να μην εκτεθεί ο Παπακωνσταντίνου.

Ο Economist σε ένα πολύ ενδιαφέρον ρεπορτάζ τον Οκτώβριο του 2011 ανέφερε τα της προκαταρκτικής εξέτασης κατά του Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ και έλεγε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι "θα τη βγάλει καθαρή επειδή θα γνωμοδοτήσει θετικά υπέρ του η Eurostat". 
Αλλά ό,τι και να πει η Eurostat, το πράγμα δεν καλύπτεται, διότι οι κανόνες όντως παραβιάστηκαν τώρα, και μάλιστα για πρώτη φορά.

Ιδού που μοίραζε τα λεφτά του ελληνικού λαού το ΠΑΣΟΚ

Αλήθεια, πόσο κοντά είναι η περίοδος που ο τότε πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, χαλούσε εκατοντάδες λίτρα σάλιου, προκειμένου να μας πείσει για τη σωστή διαχείριση της χώρας από τα στρατεύματα του ΠΑΣΟΚ ...;

Έπρεπε βέβαια να αλλάξουν τα πράγματα για να λάμψει η αλήθεια την οποία θα πρέπει να πληροφορηθεί ο ελληνικός λαός.

Την περίοδο λοιπόν που ο Γιώργος μας υποχρέωνε να υπογράψουμε μνημόνια και ΔΝΤ, την περίοδο που λήστευε τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους για να μαζέψει λεφτά να πληρώσει τις ...; υποχρεώσεις  της χώρας, εκείνος ξόδευε ή μοίραζε σε ημετέρους (προφανώς για να προπαγανδίσει τον τρόμο και τον φόβο της χρεοκοπίας) δεκάδες εκατομμύρια ευρώ.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία πια, και συγκεκριμένα έγγραφο του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου της ΔΕΗ Αρθούρου Ζερβού, το οποίο διαβιβάστηκε στη Βουλή, αποδεικνύει ότι πάνω από 6,5 εκατομμύρια ευρώ ανέρχεται το μηνιαίο (!!!) κόστος μισθοδοσίας των στελεχών της ΔΕΗ, σε σύνολο μισθοδοτικής δαπάνης 62 εκατομμυρίων ευρώ, χωρίς τις εργοδοτικές εισφορές ...;!

Αποκαλυπτική όμως είναι και η επιστολή του υπουργού Εξωτερικών Στ. Δήμα προς τον Πρόεδρο της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής Θ. Τσούρα, σύμφωνα με την οποία μόνο τη διετία 2010-2011 ξοδεύθηκαν 90 εκατομμύρια ευρώ για απόρρητα κονδύλια επιβεβαιώνοντας την εκτίναξη στα ύψη των μυστικών κονδυλίων του Υπουργείου Εξωτερικών την διετία «σωστής διαχείρισης» από την κυβέρνηση Παπανδρέου. Το 2010, όταν η Ελλάδα μπήκε στο μνημόνιο, η πίστωση στον προϋπολογισμό ήταν 18.000.000 ευρώ, ωστόσο το ποσό που τελικά δαπανήθηκε ξεπέρασε το τριπλάσιο και ανήλθε σε 56 εκατομμύρια ευρώ. Για το 2011 η αρχική εγγεγραμμένη πίστωση στον προϋπολογισμό του ΥΠΕΞ ανήλθε σε 34.150.000 ευρώ.

Και δεν είναι μόνον αυτά. Στοιχεία για τις συνολικές αμοιβές των μελών των ΔΣ δέκα ΔΕΚΟ, καθώς και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και της ΑΤΕ, απέστειλε χθες στη Βουλή το υπουργείο Οικονομικών.

Όπως διευκρινίζεται στο έγγραφο που φέρει την υπογραφή του υπουργού Οικονομικών και αντιπροέδρου της κυβέρνησης Ευάγγελου Βενιζέλου, τα στοιχεία προέρχονται από τις αποφάσεις των Τακτικών Γενικών Συνελεύσεων, που συγκλήθηκαν το 2011, προκειμένου να εγκριθούν οι οικονομικές καταστάσεις των χρήσεων 2010 και αφορούν τις συνολικές αμοιβές όλων των μελών ΔΣ για το ίδιο έτος. Όπως ειδικότερα προκύπτει:

  • Στα ΕΛΠΕ το ποσό (σ.σ.: μικτά) ανήλθε σε 414.235,52 ευρώ (διευκρινίζεται ότι οι αμοιβές του προέδρου και του διευθύνοντος συμβούλου που περιλαμβάνονται στο ποσό είναι ήδη μειωμένες κατά 15% έναντι του 2009).
  • Στη ΔΕΗ το μικτό ποσό ανήλθε σε 419.814,53 ευρώ.
  • Στον ΟΛΠ ανήλθε σε 272.865,05 ευρώ (διευκρινίζεται ότι το έτος 2009 το αντίστοιχο σύνολο ανερχόταν στα 651.191,53 ευρώ).
  • Στον ΟΛΘ το μικτό ποσό ανήλθε σε 184.156,39 ευρώ.
  • Στον ΟΠΑΠ σε 659.844,60 ευρώ.
  • Στην ΕΥΔΑΠ σε 160.506,04 ευρώ.
  • Στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο το μικτό ποσό ανήλθε σε 1.323.841,93 ευρώ (διευκρινίζεται ότι στο ποσό περιλαμβάνονται οι αμοιβές των δύο εκπροσώπων του Ελληνικού Δημοσίου στο ΔΣ της εταιρείας σύμφωνα με το Ν. 3723/2008).
  • Στην ΑΤΕ το μικτό ποσό ανήλθε σε 792.320,13 ευρώ.
  • Στην ΕΥΑΘ ήταν 220.658,29 ευρώ.
  • Στη ΔΕΠΑ ήταν 261.622,10 ευρώ.
  • Στον ΟΤΕ ήταν 430.551,23 ευρώ (διευκρινίζεται ότι το ποσό είναι μειωμένο κατά 10% σε σχέση με το 2009).
  • Στα ΕΛΤΑ, τέλος, το μικτό ποσό ανήλθε σε 107.299,83 ευρώ.

Ο υπουργός Οικονομικών υπενθυμίζει ότι σύμφωνα με το Ν. 3833/2010, το ανώτατο όριο αποδοχών για τους διευθύνοντες συμβούλους και τους προέδρους των ΔΕΚΟ είναι 5.856,08 μηνιαίως ή το ποσό των 70.272,96 ευρώ ετησίως.

Για τα μέλη του ΔΣ τα ανώτατα όρια της μηνιαίας αποζημίωσης τους για συμμετοχή στα ΔΣ είναι το ποσό των 300 ευρώ μηνιαίως, το οποίο καταβάλλεται εφόσον συμμετέχουν σε 4 συνεδριάσεις το μήνα, διαφορετικά περικόπτεται ανάλογα.

Βλέπουμε λοιπόν την ΑΤΕ για παράδειγμα η οποία έχει ζητήσει βοήθεια για να αντεπεξέλθει, το ΔΣ να παίρνει τα περισσότερα χρήματα το 2010, ήτοι κοντά στα 800 χιλ. ευρώ σε ένα χρόνο.

Την ώρα που η κυβέρνηση δηλαδή κόβει επικουρικές συντάξεις 150 ευρώ από κάτι κακόμοιρους συνταξιούχους, οι μισθοί στις ΔΕΚΟ είναι μια χαρά. Για να μη μιλήσουμε για τα «μαύρα», τα μπόνους και τις άλλες παροχές που λαμβάνουν τα μέλη του ΔΣ

Σε τέτοιες εταιρείες που είναι σχεδόν χρεοκοπημένες, εκτός ίσως από τον ΟΠΑΠ, συνεχίζονται και δίνονται τόσοι μισθοί. Είναι να μην τρελαίνεται ο κόσμος μ' αυτά που βλέπει και διαβάζει;


http://www.antinews.gr/2012/01/21/143784/

¶νοιξε ο δρόμος του Ειδικού Δικαστηρίου για ΓΑΠ- Παπακωνσταντίνου

Ο  οικονομικός εισαγγελέας Γρηγόρης Πεπόνης που ερευνούσε την υπόθεση της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), μετά από καταγγελίες μελών  της  για παραποίηση των στοιχείων του ελλείμματος του 2009,  διαβίβασε  τον φάκελο στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου.

Η ενέργεια αυτή σημαίνει ότι κ.  Πεπόνης, προσέκρουσε πάνω σε ευθύνες πολιτικών προσώπων.

Για το λόγο αυτό, ως έχει υποχρέωση εκ του νόμου,  ζήτησε να  διαβιβαστεί  ο φάκελος στη Βουλή προκειμένου αυτή να προχωρήσει στην σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής  η οποία και θα αναζητήσει  ενδεχόμενες ευθύνες  του  τότε  πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, του Υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου, αλλά  και μελών της τότε κυβέρνησής.

Η υπόθεση αφορά καταγγελίες της καθηγήτριας Οικονομετρίας του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και πρώην μέλους της ΕΛΣΤΑΤ Ζωής Γεωργαντά για τεχνητή διόγκωση του αναθεωρημένου ελλείμματος του 2009. Η κ. Γεωργαντά υποστηρίζει ότι τον Νοέμβριο του 2010 η ΕΛΣΤΑΤ, δεχόμενη πιέσεις από την Eurostat, εμφάνισε το έλλειμμα του 2009 στο 15,4% από 12- 13% που ήταν, με στόχο να ληφθούν επιπλέον δυσμενέστερα οικονομικά μέτρα. Η κ. Γεωργαντά υποστηρίζει ότι η διόγκωση έγινε με την ταξινόμηση στη Γενική Κυβέρνηση των ΔΕΚΟ, χωρίς, όπως λέει, να έχουν προηγηθεί, όπως εφαρμόζεται σε όλη την Ευρώπη, στατιστικές μετρήσεις.

Στο διαβιβαστικό του προς τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ο κ. Πεπόνης αναφέρει ότι «από το σύνολο του συλλεγέντος αποδεικτικού υλικού (μάρτυρες και έγγραφα) και ιδίως από μαρτυρικές καταθέσεις, προέκυψαν στοιχεία σχέσιν έχοντα με αξιόποινες πράξεις του νόμου περί ευθύνης υπουργών και πρόσωπα κατέχοντα συγκεκριμένες θέσεις στην κυβέρνηση της Ελλάδας».

Ο κ. Πεπόνης υποστηρίζει ότι σε πολλές από τις καταθέσεις που έλαβε «ρητώς γίνεται λόγος για διόγκωση και αυθαίρετο προσδιορισμό του δημοσίου ελλείμματος του 2009 αφενός και ύπαρξη συναφώς και αφετέρου ευθυνών του τότε πρωθυπουργού, μελών της τότε κυβέρνησης και των τότε αρμόδιων υπουργών Οικονομικών».

Υπενθυμίζουμε, ότι ο Αντώνης Σαμαράς έχει δηλώσει ότι η ΝΔ ως κυβέρνηση θα προχωρήσει στη σύσταση μίας και μόνο Εξεταστικής Επιτροπής για το πως φτάσαμε στο Μνημόνιο.

Η διαβίβαση της δικογραφίας στην Βουλή προκάλεσε σάλο καθώς η ενέργεια του κ. Πεπονή συμπίπτει με την σφοδρή επίθεση του Κ. Σημίτη εναντίον της μνημονιακής πολιτικής του ΓΑΠ (Ο Σημίτης "θάβει" τον Γιώργο για το Μνημόνιο) αλλά και την προσπάθεια του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος κ. Προβόπουλου να αποστασιοποιηθεί από τις πολιτικές Παπανδρέου που οδήγησαν στο Μνημόνιο (Ο μετά την καταστροφή προφήτης, κ. Προβόπουλος).

Λέει μεταξύ άλλων ο κ. Σημίτης: «Η συμφωνία μεταξύ της ΟΝΕ και της Ελλάδας για την πολιτική, που οφείλει να εφαρμόσει η Ελλάδα, ώστε να της χορηγηθεί το σύνολο των δόσεων του συμφωνηθέντος δανείου, γνωστή ως Μνημόνιο, συντάχτηκε χωρίς να υπάρχει ικανοποιητική προετοιμασία και λειτούργησε με τρόπο που επιδείνωσε την κατάσταση».

Και: «Οι συντάκτες του Μνημονίου παρέλειψαν να συναρτήσουν τους στόχους τους με τις πραγματικές εξελίξεις, να προβλέψουν δηλαδή ότι σε περίπτωση ύφεσης θα παρατείνεται αυτόματα ο χρόνος πραγματοποίησης των στόχων ή και θα περιορίζονται ορισμένες επιδιώξεις. Ήταν ένα πολιτικά μοιραίο λάθος. Η παράλειψη είχε ως αποτέλεσμα να εξακολουθεί το αρχικό σκληρό πρόγραμμα λιτότητας παρά την ύφεση που επήλθε και να επιτείνει κατά πολύ την ύφεση», θα προσθέσει.

Ενώ, ο κ. Προβόπουλος μιλώντας σε εκδήλωση, άφησε αιχμές για τη διαχείριση της κρίσης από την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, με την επισήμανση ότι η πορεία της χώρας προς την κρίση στην οποία έχει περιέλθει δεν ήταν αναπόφευκτη και θα μπορούσε να είχε ανακοπεί αν τα προβλήματα είχαν αντιμετωπιστεί εγκαίρως πριν αυτά αφεθούν να λάβουν εκρηκτικές διαστάσεις.

 http://www.antinews.gr/2012/01/20/143718/

ΣΤΗ ΦΑΚΑ ΓΙΑ ΣΥΣΤΑΣΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΟΡΙΑΣ ΟΙ ΣΚΕΥΩΡΟΙ ΤΟΥ ΒΑΤΟΠΕΔΙΟΥ!











ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ
ΝΑ ΠΟΙΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΝ ΤΟΝ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟΥ. ΑΥΤΑ ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΕΡΙΞΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΗ ΤΗΣ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗΣΝΑ ΣΥΛΛΗΦΘΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΣΥΝΕΡΓΟΙ ΤΟΥΣ.

Αηδία και αγανάκτιση από το μέγεθος της διαπλοκής οργανωμένου εγκλήματος - πολιτικής και επιφανών πολιτών του δημόσιου βίου. Αρχηγός της μαφιόζικης οργάνωσης τοκογλυφίας, σύμφωνα με την αστυνομία, είναι ο υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης του ΛΑΟΣ ***. Από κοντά και ο πρώην διευθυντής της ΕΤ3, Γιώργος Φ, όπως και ο Επιχειρησιακός Διευθυντής Ειδικών Υποθέσεων του ΣΔΟΕ Θεσσαλονίκης, υψηλόβαθμο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και στενός συνεργάτης του Βενιζέλου ο Χρήστος Παπ ...; Μπόχα και δυσωδία. 

Ανώτερο στέλεχος του ΣΔΟΕ, εφοριακός, εν ενεργεία και απόστρατοι αστυνομικοί, τραπεζικά στελέχη, δύο δικηγόροι, ο γνωστός δημοσιογράφος της ΕΤ3 Γιώργος Φε***, και ένας υπάλληλος ΠΑΕ αποτελούσαν μέλη τεσσάρων εγκληματικών οργανώσεων, που ενέχονται σε πολυάριθμες υποθέσεις εκβιάσεων, τοκογλυφίας, απάτης και νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες. Συνολικά συνελήφθησαν 47 άτομα, ενώ είναι σε εξέλιξη μεγάλη αστυνομική επιχείρηση της Διεύθυνσης Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, καθώς εκτιμάται ότι υπάρχουν και άλλα ασύλληπτα μέλη.

Ο Αρχηγός (κύριος πεντακαθαρίδης)

ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΙΔΗΣ1
ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΙΔΗΣ1

Σύμφωνα με την αστυνομία, στην κορυφή της πυραμίδας του μεγαλύτερου κυκλώματος τοκογλυφίας και ξεπλύματος βρώμικου χρήματος στη Βόρειο Ελλάδα, της σπείρας με τα τέσσερα πλοκάμια είναι ο Μάρκος Κα***, γνωστός ιδιοκτήτης νυχτερινών κέντρων στη Θεσσαλονίκη. Ο ίδιος είχε εμπλακεί στην υπόθεση Κουκοβίνου-Βατοπεδίου! 

Για θυμηθείτε την υπόθεση: 
Για όσους δε θυμάστε, να σας θυμίσουμε την υπόθεση της Κωνσταντία Κάνου, δικηγόρου της Τ. Σωτηροπούλου  ΠΟΥ ΣΥΚΟΦΑΝΤΟΥΣΕ ΤΟΝ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ, για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ ΤΗΝ ΠΡΟΕΒΑΛΛΑΝ!! Αρχικά, όλοι αρνήθηκαν τα δεδομένα. Όμως, τότε, η προβολή του βίντεο από την τηλεόραση του ΑΝΤ1, στο οποίο ο σύντροφος της κ. Σωτηροπούλου, δικηγόρος Μιχάλης Κουκουβίνος, εμφανίζεται να συναλλάσσεται με τον μεσάζοντα της εταιρείας που έχει αγοράσει από το Βατοπέδιο τα επίμαχα οικόπεδα της Ραιδεστού, λέγοντας μάλιστα ότι η αγωγή που έχει συντάξει η σύντροφός του «είναι μουσαντένια», προκάλεσε πολιτική θύελλα, αλλά και την παρέμβαση της Δικαιοσύνης. Στελέχη της Ν.Δ., όπως ο γραμματέας του κόμματος, τότε, Λ. Ζαγορίτης, μίλησαν για «σκοτεινό παρασκήνιο» και «δήθεν μαρτυρίες, που ανατρέπονται».
  
ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΙΔΗΣ2
ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΙΔΗΣ2

Ο κ. Κουκουβίνος μετά την προβολή του βίντεο υποστήριξε, ουσιαστικά, ότι «μπλοφάριζε», ώστε «να κερδίσει χρόνο για την κ. Σωτηροπούλου, που δεχόταν απειλές για τη ζωή των παιδιών τους». Η ίδια πάντως υποστηρίξε πως «δεν ήμουν ενήμερη για το ραντεβού του κ. Κουκουβίνου με τον κ. Καρ**** και φυσικά ούτε για το περιεχόμενο της μεταξύ τους συζήτησης». Όπως έλεγε, μάλιστα, τότε, «αποδοκιμάζει το περιεχόμενο της συζήτησης».  

Μάρκος Καρ****, όμως, είχε και πλούσια πολιτική δραστηριότητα. Ήταν υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης του νομού ********

Το στέλεχος της "Τράπεζας Πειραιώς" 
Μεταξύ των συλληφθέντων φιγουράρει σε περίοπτη θέση και το πρώτο τη τάξει στέλεχος της «Τράπεζας Πειραιώς» στην Θεσσαλονίκη, κ. Θ***** όπως αποκαλύπτουν δικαστικές και αστυνομικές πηγές της πόλης της Θεσσαλονίκης. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν έχει διευκρινιστεί ο ρόλος του.

Ο πρώην Διευθυντής της ΕΤ3
Ο επί δεκαετίες στέλεχος της ΕΤ3 και επί μακρόν διευθυντικό στέλεχος της Δημόσιας Τηλεόρασης, αν και ενδεχομένως αντιθέτων πολιτικών απόψεων, "πιστώνεται" από πολιτευτές της Θεσσαλονίκης στο "σύστημα φίλων" του υπουργού Οικονομικών, Ευάγγελου Βενιζέλου. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι έπεσε θύμα πλεκτάνης! Παραδέχεται ωστόσο ότι είχε προσωπικές σχέσεις με πολλούς από τους συλληφθέντες.

Το "βρώμικο" στέλεχος του ΣΔΟΕ
Προσωπική επιλογή του Ευάγγελου Βενιζέλου είναι και ο Επιχειρησιακός Διευθυντής Ειδικών Υποθέσεων του ΣΔΟΕ Θεσσαλονίκης, Χρήστος Παπ*****. Γνωστός "πασοκτζής" με χρόνια διαδρομή στο κόμμα, είναι εύλογο η σύλληψή του να δημιουργεί περίεργους συνειρμούς για το άλλο σκάνδαλο, αυτό του Καπελέρη και την περίεργη στάση του Βενιζέλου.

Ο Χρήστος Παπ*****, γνωστός συνδικαλιστής, επικεφαλής της ΠΑΣΚ εφοριακών από το 1995 έως και την εποχή Σημίτη και από τα τοπικά μεσαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ στην Βόρειο Ελλάδα. Τοποθετήθηκε στην νευραλγική αυτή θέση, όλως τυχαίως. Ήταν τόσο ...; τυχαία η επιλογή του, που συνέπεσε, όπως λένε εφοριακοί, μετά την ανάληψη καθηκόντων υπουργού Οικονομικών από τον Ευάγγελο Βενιζέλο!

Μάλιστα, είχε διαδραματίσει κι έναν περίεργο ρόλο, όπως ανακαλύψαμε σε δημοσίευμα του 1995, στην εφημερίδα Μακεδονία.

Ο Χρήστος Παπ**** είχε πρωταγωνιστήσει πριν από χρόνια σε μία χαρακτηριστική για την πολιτική του στάση αλλά και το ηθικό του διαμέτρημα υπόθεση σύλληψης ενός εφοριακού.

Ο εφοριακός είχε συλληφθεί με σημαδεμένα χαρτονομίσματα αφού είχε προηγηθεί επί μακρόν εντοπισμός και παρακολούθηση του υπόπτου εφοριακού και ενδελεχής προετοιμασία των διωκτικών και εισαγγελικών αρχών της Θεσσαλονίκης προκειμένου να επιτευχθεί η σύλληψή του επ' αυτοφώρω.

Κατά την σύλληψη του εφοριακού εμφανίστηκε ένα άτομο το οποίο συστήθηκε ως «συνδικαλιστής» και δήλωσε πως θα είναι μάρτυρας υπεράσπισης υπέρ του συλληφθέντος με σημαδεμένα χαρτονομίσματα εφοριακού.

Ο εισαγγελέας ο οποίος ήταν παρών, έκπληκτος μπροστά στην θρασύτατη στάση του συνδικαλιστή κατά τη σύλληψη, του εξήγησε πως είναι μάταια η οποιαδήποτε εμπλοκή του λόγω των αποδεικτικών στοιχείων που είχαν οι Αρχές στην διάθεσή τους αλλά και ότι η υπόθεση είναι τόσο εξωφθάλμως ανήθικη, ώστε να προκαλεί εντύπωση η εμμονή του να αναμιχθεί. Ο «συνδικαλιστής» ήταν βεβαίως ο Χρήστος Παπ*****, όστις μετά από χρόνια «προήχθη» κατ' επιλογή του υπουργού


http://2.bp.blogspot.com/-osZQFZk44-8/TxWwUhpNUMI/AAAAAAACvJs/Np2GNeXlHAE/s1600/1.png

Οι κασσέτες της ΕΥΠ είναι πιο πολλές ...;. και από του Γιάννη του Πάριου
Για να δανειστούμε και το γνωστό τηλεοπτικό σλόγκαν του "αγαπούλα", ο σούπερ κοριός της ΕΥΠ, απ' ότι φαίνεται έχει κάνει εξαιρετική δουλειά.  Και μάλιστα έχει καταγράψει χιλιάδες συνομιλίες με τους πρωταγωνιστές των συλλήψεων.
Στη δικογραφία περιλαμβάνονται και δύο ακόμη αστυνομικοί, που κατηγορούνται για παθητική δωροδοκία και παράβαση καθήκοντος, ενώ υπολογίζεται ότι από την παράνομη δραστηριότητα των εγκληματικών οργανώσεων το Δημόσιο έχει στερηθεί έσοδα δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ.

Προστασία, τοκογλυφία, απάτες και ξέπλυμα ...; Α.Ε.
Η δικογραφία που σχηματίζεται σε βάρος των συλληφθέντων αφορά τις, κατά περίπτωση, κατηγορίες της συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση, της τοκογλυφίας και εκβίασης κατ' επάγγελμα και κατ' εξακολούθηση, της απάτης και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομη δραστηριότητα κατ' επάγγελμα. Επιπλέον, η δικογραφία περιλαμβάνει άλλους δύο αστυνομικούς, που κατηγορούνται για παθητική δωροδοκία και παράβαση καθήκοντος. Στο πλαίσιο των πολύμηνων ερευνών της Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, μεταξύ άλλων:

"    Διαπιστώθηκε η σύνθεση των μελών, που αποτελούσαν τις 4 εγκληματικές οργανώσεις,
"    Διευκρινίστηκαν οι ρόλοι και η ιεραρχική τους σχέση.
"    Εξακριβώθηκε ο τρόπος - μέθοδος δράσης τους (modus operandi).
"    Προσδιορίστηκε ο αριθμός των ατόμων που δανείστηκαν διάφορα χρηματικά ποσά με τοκογλυφικούς όρους.
"    Εξακριβώθηκαν ιδιώτες και καταστήματα - επιχειρήσεις, οι ιδιοκτήτες των οποίων εκβιάζονταν.
"    Προσδιορίστηκε ο τρόπος νομιμοποίησης των παράνομων εσόδων («ξέπλυμα μαύρου χρήματος»).

Όπως προκύπτει από την έρευνα, μέλη της μίας εγκληματικής οργάνωσης απαιτούσαν εκβιαστικά χρήματα, για παροχή «προστασίας», από μεγάλο αριθμό ιδιοκτητών καταστημάτων σε Θεσσαλονίκη και Χαλκιδική, αποκομίζοντας μεγάλα χρηματικά ποσά. Επιπλέον, και οι τέσσερις εγκληματικές οργανώσεις δραστηριοποιούνταν σε υποθέσεις τοκογλυφίας, καθώς απαιτούσαν εκβιαστικά την καταβολή παράνομων τόκων, από ιδιώτες, στους οποίους παρείχαν διάφορα χρηματικά ποσά, ως δάνεια με υπέρμετρους τοκογλυφικούς όρους, ενώ ενέχονται και σε μεγάλο αριθμό υποθέσεων απάτης.

Τα χρηματικά ποσά που αποκόμιζαν από τις εγκληματικές τους δραστηριότητες, τα νομιμοποιούσαν παράνομα, μέσω κερδισμένων δελτίων του ΟΠΑΠ που εξασφάλιζαν, έναντι χρηματικής αμοιβής.
Η αστυνομική επιχείρηση συνεχίζεται με έρευνες σε σπίτια, διαμερίσματα και άλλους χώρους, σε περιοχές της Θεσσαλονίκης, της Χαλκιδικής και των Σερρών. Επίσης, συνεχίζονται και οι προσαγωγές ατόμων, προκειμένου να διερευνηθεί η συμμετοχή τους στις δραστηριότητες των εγκληματικών οργανώσεων.

Η επιβεβαίωση από τον Παπουτσή 
Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, κ. Χρήστος Παπουτσής, έδωσε τα συγχαρητήριά του στον αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας, αντιστράτηγο Νικόλαο Παπαγιαννόπουλο και δήλωσε: «Η Ελληνική Αστυνομία, με την εξάρθρωση των εγκληματικών αυτών οργανώσεων, επιβεβαιώνει για άλλη μία φορά ότι ο αγώνας απέναντι στα οργανωμένα κυκλώματα, που αποκομίζουν παράνομα τεράστια οικονομικά ποσά, στερώντας το ελληνικό δημόσιο από σημαντικά έσοδα, είναι διαρκής και κυρίως, χωρίς διακρίσεις και εκπτώσεις».

Οι πληροφορίες από το PLANET GREECE

Η αλήθεια για το αγγλικό δίκαιο

Το αυγό του Κολόμβου

Πέρα από την τρομοκρατία που ασκείται στους Έλληνες για το ενδεχόμενο «χρεωκοπίας» της Ελλάδας, επιστροφής στη δραχμή κλπ., η ουσία είναι ότι ενώ η στάση πληρωμών αποτελεί ρεαλιστικό ενδεχόμενο, δεν φαίνεται να υπάρχει καμία σοβαρή προετοιμασία της Ελλάδας για να την αντιμετωπίσει, εάν χρειαστεί. Η γενική παραπληροφόρηση - τηλεοπτική και μη - συσκοτίζει την κατάσταση ακόμη περισσότερο. Ο κόσμος ακούει «στάση πληρωμών» ή «χρεωκοπία» και φαντάζεται τα χειρότερα.

Η αλήθεια είναι όμως, ότι ακόμη και εάν ένα κράτος κηρύξει στάση πληρωμών προς τους δανειστές του (αυτό εννοεί ο όρος «χρεωκοπία» κράτους), το κράτος εξακολουθεί να έχει στη διάθεσή του χρήματα από φόρους για πληρωμές των βασικών του λειτουργιών. «Στάση πληρωμών» ή «χρεωκοπία» κράτους στη διεθνή οικονομική αργκό δεν σημαίνει ότι το κράτος δεν έχει καθόλου χρήματα, αλλά ότι το κράτος παύει να εξυπηρετεί τα δάνειά του. ¶σχετα από το επιθυμητό ή μη μιας στάσης πληρωμών των ελληνικών δανείων, η Ελλάδα πρέπει να προετοιμαστεί για μια τέτοια περίπτωση, για τον πολύ απλό λόγο ότι το ενδεχόμενο αυτό γίνεται όλο και πιο πιθανό. Πώς όμως θα πρέπει να χειριστεί μια τέτοια κατάσταση;

Αυτό που δεν μας λένε: State of Necessity

Επιμελώς αποκρύπτεται στην Ελλάδα από όλους ότι το διεθνές δίκαιο αναγνωρίζει σε ένα κράτος που βρίσκεται σε κατάσταση δημοσιονομικής αδυναμίας (αγγλ.: State of Necessity) το δικαίωμα να αναστείλει την πληρωμή των δανείων του. Αυτό δεν είναι η γνώμη του ανώνυμου Επώνυμου, αλλά όσα κωδικοποίησε η Διεθνής Νομική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών (International Law Commission) από εφαρμογή αυτού του κανόνα για πάνω από έναν αιώνα στο διεθνές δίκαιο. Δείτε στο ILC-Yearbook του 1980 πόσα ενδιαφέροντα επιχειρήματα μπορεί να χρησιμοποιήσει η Ελλάδα έναντι των δανειστών της (από τη σελίδα 14 και μετά, ειδικά από το σημείο 25 και έπειτα) και αφήστε το ΣΥ.ΡΙ.Ζ.Α. να ζητάει «λογιστικό έλεγχο του χρέους», ενώ η Ελλάδα έχει στο χέρι της τη δυνατότητα να πει ένα νομιμότατο «ελάτε όταν έχω» στους δανειστές της.

Αυτό που αποκρύπτεται ακόμη πιο επιμελώς είναι ότι υπάρχει σήμερα όλο και πιο έντονη διεθνής αμφισβήτηση της δυνατότητας αναστολής των πληρωμών όταν τα δάνεια οφείλονται σε ιδιώτες δανειστές (όχι κράτη) και υπάγονται σε αλλοδαπό δίκαιο. Η σημαντικότερη αμφισβήτηση αυτού του είδους τα τελευταία χρόνια προήλθε από το γερμανικό συνταγματικό δικαστήριο το 2007, σε σχέση με τα χρέη της Αργεντινής, τη στιγμή που άλλα ανώτατα δικαστήρια (όπως της Ιταλίας το 2005) είχαν αναγνωρίσει ότι η Αργεντινή δικαιούται να αναστείλει τις πληρωμές των δανείων προς ιδιώτες πιστωτές, ακόμη και εάν αυτά υπάγονται στο αγγλικό δίκαιο.

Αυτός είναι λοιπόν ο λόγος, για τον οποίο υπάρχει τέτοια πίεση για το αγγλικό δίκαιο και ταυτόχρονα (κάτι που δεν λέγεται τόσο πολύ δημοσίως) για το δικαστήριο που θα κρίνει α) αν η Ελλάδα είναι πράγματι σε state of necessity και β) αν δικαιούται να αναστείλει τις πληρωμές προς ιδιώτες. Είναι η μόνη ελπίδα που έχουν σήμερα οι ιδιώτες πιστωτές να ξεπεράσουν το σημαντικότατο νομικό εμπόδιο της State of Necessity.

Οι δυνατότητες της Ελλάδας σε καθεστώς State of Necessity

Η δυνατότητα να επικαλεστεί η Ελλάδα State of Necessity σε περίπτωση χρηματοδοτικού αδιεξόδου είναι το βασικό της όπλο, που κινδυνεύει με το αγγλικό δίκαιο. Το ελληνικό δίκαιο (άρθρο 31 ν. 1914/1990) προβλέπει ότι οι όροι των ομολόγων (επιτόκιο, χρόνος αποπληρωμής κλπ.) ρυθμίζονται με απλές υπουργικές αποφάσεις. Αυτό σημαίνει ότι, όταν η Ελλάδα επικαλεστεί State of Necessity, μπορεί την άλλη στιγμή με μια απλή υπουργική απόφαση να σταματήσει την τοκογονία των ομολόγων (0% επιτόκιο) και να αναστείλει την πληρωμή τους για όσο διαρκεί η State of Necessity. Με τον τρόπο αυτό, ρίχνει το έλλειμμά της κατά 6% ή περισσότερο (όσο είναι η δαπάνη των τόκων ως ποσοστό του ΑΕΠ) και σταματάει να έχει την πίεση της αποπληρωμής του χρέους. Το σημαντικότερο: Η νομιμότητα μιας τέτοιας ενέργειας θα κριθεί (πλην περιπτώσεων όπου ενεργοποιούνται ρήτρες διεθνούς διαιτησίας) από τα ελληνικά δικαστήρια.

Το ίδιο ακριβώς μπορεί να κάνει και με τα δάνεια του Μνημονίου, με τη διαφορά ότι εδώ θα χρειαστεί νόμος της Βουλής και όχι απλή υπουργική απόφαση. Εδώ η επίκληση της State of Necessity θα είναι όμως πιο ασφαλής, διότι η εφαρμογή της State of Necessity δεν αμφισβητείται έναντι άλλων κρατών ή διεθνών οργανισμών - ασχέτως του ότι η δανειακή σύμβαση του Μνημονίου προβλέπει παραίτηση της Ελλάδας από ασυλίες εθνικής κυριαρχίας: Αυτά δεν ισχύουν όταν υπάρχει State of Necessity, που αποτελεί αναγκαστικό διεθνές δίκαιο. Εδώ η νομιμότητα της State of Necessity θα κριθεί από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που δύσκολα θα αρνηθεί ότι η Ελλάδα βρίσκεται πράγματι σε State of Necessity.

Σε απλή αριθμητική, η επίκληση της State of Necessity σημαίνει για την Ελλάδα αυτόματη μείωση του ελλείμματός της στο 3-4%, το οποίο μπορεί να καλυφθεί (εντός του ευρώ και χωρίς καμία ανάγκη για μετάβαση στη δραχμή) είτε με εσωτερικό δανεισμό, είτε με στοχευμένες περικοπές δαπανών, είτε με δανεισμό από τρίτα κράτη, που θα είχαν ενδιαφέρον ή συμφέρον να δανείσουν την Ελλάδα. Για τους δανειστές της Ελλάδας σημαίνει ότι κρατούν όλο το κεφάλαιό τους, αλλά θα ξεκινήσουν ξανά να εισπράττουν τόκους και να μπορούν να ζητήσουν αποπληρωμή του κεφαλαίου τους, όταν η Ελλάδα δηλώσει ότι έχει ξεπεράσει τη State of Necessity. Αυτό θα συμβεί από τη στιγμή που θα επιτευχθούν τα πρώτα πλεονάσματα και βελτιωθεί η διεθνής χρηματοπιστωτική εικόνα της Ελλάδας, ώστε να μπορεί να απευθυνθεί ξανά στις αγορές χρήματος.

Θεωρίες συνωμοσίας

Εδώ τίθεται το ερώτημα: Αν είναι τόσο απλό και τόσο εύκολο, γιατί δεν θέλουν όλοι να ακολουθήσει η Ελλάδα αυτή την λύση, που αφήνει ευχαριστημένους και την Ελλάδα, που θα ξεφύγει από το Μνημόνιο, και τους δανειστές, που δεν θα πρέπει να υποστούν κανένα haircut;

Πρώτον, διότι από τον Οκτώβριο του 2009 και μετά η ηγεσία της Ελλάδας υπηρετεί οποιαδήποτε άλλα συμφέροντα, εκτός από τα ελληνικά.

Δεύτερον, διότι η ελληνική κρίση προκλήθηκε στα πλαίσια ευρύτερου νομισματικού πολέμου και συντηρείται στα πλαίσια του ίδιου νομισματικού πολέμου.

Τρίτον, διότι η ελληνική κρίση είναι μια θαυμάσια ευκαιρία για πλιάτσικο στην ελληνική δημόσια περιουσία και στο ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα και αυτοί που κινούν τα νήματα δεν θέλουν να αφήσουν τέτοια ευκαιρία να πάει χαμένη.

Αυτά όλα μπορεί να είναι θεωρίες συνωμοσίας, όμως είναι και η μόνη λογική εξήγηση γιατί μέχρι σήμερα δεν έχει διερευνηθεί η προφανής (και νόμιμη) λύση για την Ελλάδα, που είναι η, σε διαπραγμάτευση με τους εταίρους, κήρυξη της Ελλάδας σε προσωρινή State of Necessity (δημοσιονομική αδυναμία), ζητώντας από τους πιστωτές να μην χάσουν κεφάλαιο (όπως στο PSI), αλλά μόνον τόκους για κάποιο χρονικό διάστημα, μέχρι να στρώσει η Ελλάδα τα οικονομικά της.

Κάθε αντίλογος είναι ευχαρίστως δεκτός. Δεδομένα είναι όμως ότι α) η State of Necessity ως κανόνας του διεθνούς δικαίου είναι εκεί και ήταν εκεί πάντα και β) κανείς δεν μιλάει για αυτή τη ρεαλιστικότατη εκδοχή, ενώ διαδεδομένες είναι οι μη ρεαλιστικές συζητήσεις για λογιστικό έλεγχο του χρέους κλπ.

Αν αυτά από μόνα τους δεν μας υποψιάζουν ότι οι θεωρίες συνωμοσίας έχουν κάποια βάση, ας δούμε τουλάχιστον κατάματα την πραγματικότητα μιας ενδεχόμενης ελληνικής χρεωκοπίας: Η Ελλάδα πρέπει να μπορεί να διαχειριστεί μια τέτοια κατάσταση προς το συμφέρον της. Και το καθαρό συμφέρον της είναι, αν χρειαστεί να επικαλεστεί State of Necessity, όπως είναι όλο και πιθανότερο, να το κάνει αυτό με τα ελληνικά ομόλογα υπό το υπάρχον καθεστώς τους.

Επώνυμος

http://www.antinews.gr/2012/01/12/142667/

Κοροϊδεύει τον κόσμο η ΔΕΗ


Ανακοίνωση ΔΕΗ: "Οι χαμηλότερες τιμές ρεύματος στην ευρωζώνη"

Συνεχίζουν να κοροϊδεύουν τον κόσμο οι "αλήτες". 
Με θρασύτητα!
Δεν μας λένε κουβέντα για τον τσάμπα λιγνίτη (πρώτη ύλη) που τουςχαρίζει ο Ελληνικός λαός! 
Από που κι ως που να επιδοτούμε τους ιδιώτες μετόχους της ΔΕΗ και τα προνόμια των συνδιακληστών της;

Επίσης, πριν τρία χρόνια...
όταν το πετρέλαιο πήγε 150 δολ/βαρέλι κάνανε ένα σωρό αυξήσεις. 
Τώρα που η τιμή του είναι κάτω από 100 δολ/βαρέλι που πάνε αυτά τα λεφτά;
Μειώσεις έπρεπε να κάνουν και όχι αυξήσεις!
Αλλά να είναι καλά η ΓΕΝΟΠ και τα πρωτοπαλίκαρα της!
Ε, ρε βρεγμένη σανίδα που τους χρειάζεται!

Δικτατορία τραπεζιτών: Λεηλασία της χώρας με συντεταγμένο σχέδιο

Οι 90 ημέρες που θα κρίνουν το μέλλον της χώρας, τουλάχιστον τα επόμενα δέκα χρόνια, ξεκίνησαν να μετράνε αντίστροφα, με τους οιωνούς να είναι άκρως αρνητικοί: Η χώρα κυβερνάτε απ'ευθείας από το εξωτερικό, όπως ποτέ στο παρελθόν, τουλάχιστον από την εποχή της βαυαυροκρατίας.

Στην ηγεσία της Ελλάδας βρίσκεται ένας διορισμένος από τους ξένους και τα οργανωμένα οικονομικά συμφέροντα τραπεζίτης. Το εσωτερικό πατριωτικό μέτωπο ενώ εκφράζει το 85% του ελληνικού λαού (ΝΔ, κόμματα Αριστεράς, πατριωτικό ΠΑΣΟΚ) είναι βαθιά διχασμένο ακόμα και στο εσωτερικό της Αριστεράς.

Ο ανώτατος άρχων της χώρας, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας έχει λάβει σαφή θέση υπέρ του διορισμένου πρωθυπουργού σε μία κίνηση που από «εγγυητή» τον μεταβάλει σε «στημένο διαιτητή».

Τίποτα δεν φαίνεται στον ορίζοντα να μπορεί να σπάσει αυτόν τον φαύλο κύκλο οικονομικής εξαθλίωσης και γεωστρατηγικής απαξίωσης της χώρας.

Και αυτά είναι μόνο τα «θεωρητικά: Τα πρακτικά είναι ακόμα πιο βαριά: PSI δεν υπάρχει πλέον. Τουλάχιστον οι μισοί από τους ξένους δανειστές της χώρας, περίπου το 35% αρνούνται να συμμετάσχουν και θα τους πάνε σε υποχρεωτικό «κούρεμα» οι Γερμανοί. Αυτό σημαίνει «πιστωτικό γεγονός» για το οποίο όχι απλώς αδιαφορούν οι Γερμανοί, αλλά το έχουν αποφασίσει.

Διακινούνται στο εσωτερικό τόσο ψεύτικες ειδήσεις από τα ελεγχόμενα μεγάλα ΜΜΕ της διαπλοκής που πραγματικά εντυπωσιάζουν. Αυτή η δήθεν δόση των 89 δις ευρώ δεν υπάρχει και ούτε υπήρξε ποτέ. Είναι το σύνολο του ποσού της δανειακής σύμβασης το οποίος είχε «στα χαρτιά» συμφωνηθεί αν προχωρούσε το PSI. Τίποτα άλλο.

Υπάρχουν 15 δις. ευρώ για την δόση του Μαρτίου που αν δεν δοθεί απλά θα χάσουν οι ξένες τράπεζες που μας έχουν δανείσει. Όλο αυτό το κλίμα που δημιουργείται τώρα είναι ένας καθαρός εκβιασμός για να μην οδεύσει η χώρα σε εκλογές.Ξέρουν ότι οι εκλογές θα είναι καταστροφικές για τα σχέδιά της νέας βαυαροκρατίας αφού θα αλλάξει άρδην το πολιτικό σκηνικό: Πρώτο κόμμα η Ν.Δ. με μία ευάριθμη κοινοβουλευτική ομάδα 130-140 εδρών, μία Αριστερά συνολικής ισχύος 35-40% και ένα ΠΑΣΟΚ, το οποίο θα αγωνιστεί να φτάσει το 20%.

Ο εκβιασμός εστιάζεται και πάλι στο θέμα της εξόδου από το ευρώ. Ο στενός φίλος του πρωθυπουργού Λ.Παπαδήμουμε τον οποίο τσούγκριζαν την παραμονή της Πρωτοχρονιάς τα ποτήρια της ακριβής σαμπάνιας που έρρεε στην γιορτή (λίγες ώρες πριν από το αηδιαστικά τηλεοπτικά στημένου «γεύματος με τους άπορους») ο πρόεδρος της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών και πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας  Βασίλης Ράπανος προειδοποιούσε πριν λίγο ότι σε περίπτωση εξόδου από το ευρώ η χώρα θα γυρίσει 20-25 χρόνια πίσω». Τα ίδια έλεγε και ο Γ.Προβόπουλος πριν δύο ημέρες.

Είναι εκπληκτικό το ότι έχει επιβληθεί στην χώρα η «δικτατορία των τραπεζιτών», η οποία κάθε μέρα δυναμώνει, ενώ οι τραπεζίτες έφεραν την Ελλάδα στο σημείο που είναι σήμερα, αλλοτριώνοντας βέβαια, τα συνήθη πιόνια τους πολιτικούς.

Πραγματικός στόχος είναι η λεηλασία της χώρας και δεν το κρύβουν: Υπουργοί από το  ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ, προπαραμονή Χριστουγέννων, πούλησαν τέσσερα υπερπολύτιμα για την ΠΑ μεταφορικά αεροσκάφη που θα μπορούσαν να είχαν μετατραπεί σε εναέρια τάνκερ, στο μισό της τιμής που αξίζουν ακόμα και ως μεταχειρισμένα στην διεθνή αγορά. Είναι η πρώτη πώληση που αποφάσισε η επιτροπή αποκρατικοποιήσεων και έπεται συνέχεια.

Το ΥΠΕΚΑ αρνείται να δώσει άδειες για γεωτρήσεις στα νότια της Κρήτης, επιμένοντας σε μια χρονοβόρα διαδικασία με βέβαιο τελικό χαμένο την Ελλάδα, αφού είναι βέβαιο ότι σε συνθήκες χρεοκοπίας θα τα αρπάξουν «για δυο πεντάρες».

Λίγοι δείχνουν αποφασισμένοι να αντιταχθούν σε αυτό που έρχεται. Ο Α.Σαμαράς θέλει, αλλά το ερώτημα είναι κατά πόσο μπορεί. Είτε το θέλει, είτε όχι είναι μέρος του συστήματος και το επιτελείο του είναι σφιχταγκαλιασμένο με το σύστημα.Εγκλωβισμένος σε συνεχή εκβιαστικά διλήμματα από τα ΜΜΕ της διαπλοκής δεν δείχνει να έχει αρκετή βενζίνη για να σπάσει τα δεσμά που τον πνίγουν. Aυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί.

Και θέμα δεν είναι μόνο το πότε θα γίνουν οι εκλογές (οι εκλογές έπρεπε να είχαν γίνει στις 4 Δεκεμβρίου) είναι και το ποια πρόταση έχει να καταθέσει όχι για έξοδο από την κρίση (δεν είναι και Θεός!), αλλά για μια συντεταγμένη πορεία της χώρας εν μέσω θυέλλης.

Για μια εθνική συμφωνία με τις δυνάμεις ακόμα και της Αριστεράς, αν η τελευταία αποφασίσει να σοβαρευθεί και από καταγγελτικός πολιτικός σχηματισμός αποφασίσει να μεταβληθεί σε δημιουργικό πολιτικό σχήμα ...;

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=31005&Itemid=131

Η ασθένεια της Ελλάδος λέγεται “ΠΑΣΟΚ”

Είναι πλέον σαφές, ότι ο «ασθενής» καταλήγει. Το φάρμακο και η δοσολογία ήταν εξαρχής λάθος. Και το μόνο που απομένει να δούμε είναι το πότε και το πώς θα επέλθει το μοιραίο .Αλλά μήπως ήταν λάθος και η αρχική διάγνωση; Ή, ακόμη χειρότερα, μήπως θεραπεύαμε λάθος ασθενή;

Ναι, τα χάλια της οικονομίας έπρεπε να αντιμετωπισθούν. Ναι, «αντιμετωπίστηκαν» με εγκληματικά λάθος τρόπο. Η οικονομία, όμως, είναι το σύμπτωμα. Ο ασθενής είναι η ελληνική κοινωνία εν γένει. Και η ασθένεια έχει όνομα και λέγεται ΠΑΣΟΚ!

Όχι το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα, ως παράταξη. Αυτό ξεπεράστηκε από την ίδια την πραγματικότητα. Το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα σήμερα είναι σαν επάγγελμα που σβήνει. Το όποιο ΠΑΣΟΚ μείνει μετά τη διάλυση του «όλου» ΠΑΣΟΚ θα είναι πια ένα πολιτικό απολίθωμα με μόνο στόχο να απασχολείται η «Δυναστεία». Την οποία δυναστεία πριν την περάσουμε από ειδικό δικαστήριο πρέπει να την ευχαριστήσουμε. Κανείς άλλος δε θα μπορούσε να καταλύσει πιο αποτελεσματικά το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Κανείς άλλος δε θα μπορούσε να δείξει πόσο άδειο είναι αυτό το μόρφωμα. Το γεγονός ότι όλοι οι επίδοξοι διάδοχοι, δελφίνοι, ξιφίες, καρχαρίες και λοιποί περιφέρονται σα ζαλισμένοι, αυτοαναιρούμενοι και αλληλοσπαρασσόμενοι, το γεγονός ότι όχι μόνο ως μονάδες αλλά και ως «όλοι μαζί» μοιάζουν ανεπαρκέστεροι του ΓΑΠ (!) μιλάει από μόνο του. Και δεν αρκούν οι αγωνιώδεις προσπάθειες έμμισθων παπαγαλακίων των διαφόρων συγκροτημάτων της διαπλοκής για να λειτουργήσουν ως κολυμβήθρες του Σιλωάμ, να διαγράψουν καταστροφικές ενέργειες, να προβάλουν ανύπαρκτο έργο, να φιλοτεχνήσουν ηγετικά προφίλ. Όλοι αυτοί, μαζί με τον αρχηγό τους- τον οποίο είναι ικανοί να επανεκλέξουν αν τους υποσχεθεί ότι μπορεί να φύγει(!),όπως ακριβώς του παρείχαν ψήφο εμπιστοσύνης για να παραιτηθεί από πρωθυπουργός- έχουν μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Κι αν είχαν συναίσθηση της πραγματικότητας και της ευθύνης, θα έφευγαν μόνοι τους ζητώντας συγγνώμη κι ελπίζοντας να γλιτώσουν το κελί.

Το πρόβλημα όμως της Ελλάδας δεν είναι το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα. Είναι το ΠΑΣΟΚ ως ιδέα, ως τρόπος ζωής, ως βιοθεωρία.

Από την πρώτη στιγμή της ύπαρξής του λειτούργησε διαβρωτικά, καταστροφικά, σαν καρκίνος που κατέφαγε τις σάρκες της ελληνικής κοινωνίας.

Αφού πήραν την τύχη της χώρας στα χέρια τους, ανέλαβαν τη διάλυση πρώτα και μετά προχώρησαν στην στρεβλή αναδόμηση της κοινωνίας σύμφωνα με τα δικά τους μέτρα

Συνειδητά, συστηματικά, κυνικά, αδίστακτα, έφεραν στην επιφάνεια κάθε σκοτεινή πτυχή, καλλιέργησαν κάθε ταπεινό ένστικτο, νομιμοποίησαν κάθε απάτη, ηρωοποίησαν κάθε παράνομη δραστηριότητα.

Έφτιαξαν μια κοινωνία ΠΑΣΟΚ. Αποχαυνωμένη, βουλιμική, αδιάφορη, απαίδευτη.

Ο ιστορικός του μέλλοντος, μελετώντας την παρένθεση ΠΑΣΟΚ στην ελληνική ιστορία, αν ήθελε να περιγράψει με μια λέξη την κατάσταση, την κύρια ιδεολογία, θα χρησιμοποιούσε τη λέξη «Λαμογιά».

Είναι η λέξη που κληροδότησε το ΠΑΣΟΚ στην ελληνική γλώσσα, στον ελληνικό πολιτισμό. Αυτή είναι η θλιβερή συνεισφορά του.

Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν ως κομματικό μόρφωμα τελείωσε. Όμως ως νοοτροπία, ως στάση ζωής, είναι ακόμα εδώ, «ενωμένο δυνατό». Σε όλο το φάσμα του πολιτικού συστήματος. Σε όλο το εύρος της κοινωνίας. Σε κάθε έκφανση της καθημερινότητας. Η ζημιά που έχει γίνει είναι τόσο εκτεταμένη που μοιάζει πια  με μια Λερναία Ύδρα. Σήμερα είναι η οικονομία. Αν καταφέρουμε να κόψουμε αυτό το κεφάλι, αύριο θα είναι κάτι άλλο.

Δεν υπάρχει άλλη λύση. Αν θέλουμε, αν σκοπεύουμε, αν ελπίζουμε να αλλάξουμε σελίδα, να προχωρήσουμε, να διορθωθούμε, πρέπει να εκριζώσουμε το ΠΑΣΟΚ από την Ελλάδα, πρέπει να εξαλείψουμε τον πρασινοφρουρό που κρύβουμε μέσα μας.

ΔΚ

http://www.antinews.gr/2012/01/01/141256/

Παπακωνσταντίνου, Φωτόπουλος, ΠΑΣΟΚ...τότε...

Αυτό είναι το ΠΑΣΟΚ...

12 Μύθοι για την Αγορά


Του Αριστείδη Ν.Χατζή*

Στο δημόσιο διάλογο ακούει και διαβάζει κανείς πολλές ανοησίες. Μερικές από τις χειρότερες όμως αφορούν τις διαβόητες «Αγορές». Στο συλλογικό φαντασιακό έχουν αναλάβει τον ρόλο του μπαμπούλα που τρομοκρατεί τους πολίτες, τις κυβερνήσεις ακόμα και τους διεθνείς οργανισμούς. Η εικόνα που κυριαρχεί είναι ότι οι Αγορές είναι σαν τα Τρολς, τα μυθικά τέρατα της σκανδιναβικής μυθολογίας: πανίσχυρες, ανορθολογικές, ασύδοτες, κινούνται ανεξέλεγκτα και απρόβλεπτα με ένα μόνο σκοπό, να καταστρέψουν τα πάντα στο πέρασμά τους. Για τους λίγο πιο εύπιστους είναι απαραίτητο και ένα ανθρωπομορφικό στοιχείο - πίσω από τις Αγορές υπάρχουν συγκεκριμένοι άνθρωποι και οργανώσεις που κινούν τα νήματα: η λέσχη Bilderberg, η Τριμερής, οι τραπεζίτες, οι Εβραίοι, οι Αμερικάνοι - τώρα και οι Γερμανοί.

Πάντα οι άνθρωποι προσπαθούσαν να εξηγήσουν φαινόμενα που αδυνατούσαν να κατανοήσουν καταφεύγοντας στη μεταφυσική. Η πολυπλοκότητα ενός...


...κοινωνικού φαινομένου όπως η Αγορά, η άγνοια βασικών οικονομικών εννοιών, η δυσκολία αποδοχής του τυχαίου και η ευκολία αποδοχής απλοϊκών μύθων, η τάση για συνωμοσιολογία και, γιατί να το κρύψουμε άλλωστε, η ευήθεια, οδηγούν αναπόφευκτα σε μεταφυσικού τύπου κατασκευές με κυρίαρχο το ανθρωπομορφικό στοιχείο. Όσο δύσκολο είναι να κατανοήσει ο απλός άνθρωπος το μηχανισμό της Εξέλιξης άλλο τόσο είναι δύσκολο να κατανοήσει τους μηχανισμούς της Αγοράς.

Στο υπόλοιπο αυτού του κειμένου θα προσπαθήσουμε να καταρρίψουμε εν συντομία 12 μύθους για την Αγορά και να απαξιώσουμε τις αντίστοιχες λανθασμένες κυρίαρχες αντιλήψεις.

Μύθος 1: Η Αγορά είναι ένα μυθικό τέρας που μπορεί και να σας φάει ζωντανούς.

Ναι, μη σας φαίνεται υπερβολικό. Για πολλούς ανθρώπους η Αγορά είναι ένα από τα πολλά τέρατα που δεν τους αφήνουν να κοιμηθούν. Φαντάζομαι ότι αν ποτέ κατανοήσουν τι πραγματικά είναι η Αγορά, θα σοκαριστούν: η Αγορά είμαστε εμείς. Εσείς, εγώ, οι φίλοι σας, οι γονείς σας, τα αδέλφια σας, οι συνάδελφοί σας, το αφεντικό σας, ακόμα και οι εχθροί σας. ¶τομα, νοικοκυριά, επιχειρήσεις μικρές, μεσαίες και μεγάλες. Οι τράπεζες, οι πολυεθνικές επιχειρήσεις, ο Bill Gates, ο George Soros, ο Νίκος Αλέφαντος, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, η Έλενα Παπαρίζου, η κομμώτριά σας, ο μανάβης σας αλλά και ο μπατζανάκης σας. Oι αγορές και οι πωλήσεις, η παραγωγή προϊόντων, η παροχή υπηρεσιών, η κατανάλωση, η ζήτηση και η προσφορά, οι επιθυμίες και οι προτιμήσεις, οι προσδοκίες μας, το ρίσκο, η αβεβαιότητα, οι ζημιές, τα κέρδη, οι ευκαιρίες, οι ιδέες, τα λάθη. Όλες οι αποφάσεις μας, όλες μας οι συνήθειες, το σύνολο σχεδόν της δραστηριότητάς μας αποτελεί μέρος αυτής της Αγοράς.

Μύθος 2: Ίσως είμαστε όλοι ένα μικρό, ασήμαντο μέρος της Αγοράς. Αλλά κάποιοι μπορούν να ελέγξουν την Αγορά, ενώ εμείς όχι.

Κανείς δεν μπορεί να ελέγξει την Αγορά. Αν μπορούσε να την ελέγξει, δεν θα υπήρχαν μεγάλες επιχειρήσεις που χρεοκοπούν, δεν θα είχαμε δείκτες να καταρρέουν, περιουσίες να εξαφανίζονται, εξαγορές και συγχωνεύσεις. Η Ερμού θα είχε τα ίδια καταστήματα από το 1950 μέχρι σήμερα και η μεγάλη επιχείρηση που θυμόσαστε από παιδιά δεν θα είχε κηρύξει πτώχευση. Αυτό δεν σημαίνει ότι πολλές επιχειρήσεις δεν προσπαθούν με νόμιμα και παράνομα μέσα να ελέγξουν την Αγορά. Ο καλύτερος τρόπος να το πετύχουν είναι το ολιγοπώλιο. Αλλά για να το διατηρήσουν θα πρέπει να το συντηρεί το Κράτος με πολιτικές που δημιουργούν εμπόδια εισόδου στους εν δυνάμει ανταγωνιστές του καρτέλ. Τα κλειστά επαγγέλματα είναι ένας εύκολος τρόπος να δημιουργήσεις ένα ολιγοπώλιο, να το ενισχύσεις εις βάρος των καταναλωτών και οι τελευταίοι να βαυκαλίζονται ότι το Κράτος φροντίζει για τα συμφέροντά τους.

Μύθος 3: Οι καταναλωτές δεν έχουν καμία δύναμη στην Αγορά γιατί ακόμα και το μεγαλύτερο όπλο τους, η επιλογή προϊόντων και υπηρεσιών επηρεάζεται καταλυτικά από τη διαφήμιση.

Ο μύθος αυτός είναι ο πιο εύκολος να καταρριφθεί. Παρατηρήστε την δική σας καταναλωτική συμπεριφορά. Είστε έρμαιο των διαφημιστών; Ψωνίζετε σαν ρομπότ που έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου; Ακόμα κι αν επηρεαστείτε από μια διαφήμιση και αγοράσετε κάποιον προϊόν και αυτό δεν σας ικανοποιήσει, θα το ξανααγοράσετε; Δύο πρόσφατες έρευνες μεγάλης κλίμακας απέδειξαν (προς μεγάλη απογοήτευση των διαφημιστών παγκοσμίως) ότι η επιρροή της διαφήμισης στην τηλεόραση είναι αμελητέα έως ανύπαρκτη. Έχει ενδιαφέρον και το εξής: σε ένα πρόσφατο πείραμα που διεξήγαγα με τους συνεργάτες μου, εντοπίσαμε το εξής ενδιαφέρον αλλά αναμενόμενο φαινόμενο: ο καθένας θεωρεί ότι όλοι οι υπόλοιποι επηρεάζονται από τις διαφημίσεις εκτός από τον εαυτό του. Εμείς ανεπηρέαστοι και ορθολογικοί αποφασίζουμε πάντα σωστά. Οι άλλοι είναι οι βλάκες.

Μύθος 4: Μα τι σχέση έχουμε εμείς με τα παράγωγα, τα ομόλογα, τα CDS και τα χρηματιστήρια; Δεν καταλαβαίνουμε καν πώς λειτουργούν αλλά καθορίζουν τις ζωές μας.

Είναι γεγονός ότι μία πτυχή της οικονομικής δραστηριότητας έχει οδηγήσει σε πολλές φούσκες. Πρόκειται για την κατανομή του ρίσκου. Μπροστά στην αβεβαιότητα του μέλλοντος προσπαθούμε να ασφαλιστούμε, να επενδύσουμε και πολλές φορές να τζογάρουμε. Το έχουμε κάνει όλοι. Όταν το Κράτος καταργεί την κατανομή του ρίσκου, προστατεύοντας ακόμα και τις χειρότερες επιλογές μας, δημιουργεί τον λεγόμενο ηθικό κίνδυνο: «Τζόγαρε ελεύθερα. Αν την πατήσεις, θα τσοντάρουμε όλοι για να σε σώσουμε». Δεν χρειάζεται να τονίσω πόσο αυτό καταστρέφει τα κίνητρα αλλά και τους μηχανισμούς κατανομής των κινήτρων της Αγοράς. Ιδίως όταν το Κράτος το κάνει για τις τράπεζες προσφέροντας τους ένα δίκτυ ασφαλείας που διαστρεβλώνει την ελεύθερη Αγορά και τον ανταγωνισμό. Τα αποτελέσματα τα βλέπετε.

Μύθος 5: Ακόμα κι αν ισχύουν όλα αυτά, γιατί η Αγορά είναι ο καλύτερος τρόπος οικονομικής οργάνωσης μιας κοινωνίας;

Η ελεύθερη Αγορά οδηγεί σχεδόν νομοτελειακά σε αύξηση της ευημερίας όλων καθώς οι συναλλαγές που λαμβάνουν χώρα στα πλαίσιά της ωφελούν όλους όσους εμπλέκονται. Το πλεόνασμα που δημιουργεί κάθε συναλλαγή μοιράζεται ανάμεσα στους συναλλασσόμενους (ανάλογα με την σχέση προσφοράς και ζήτησης αλλά και αρκετές φορές και με τη διαπραγματευτική τους δύναμη). Όσο περισσότερες συναλλαγές λαμβάνουν χώρα σε μία κοινωνία τόσο πιο πλούσια είναι η κοινωνία αυτή.

Μύθος 6. Ακόμα κι αν η Αγορά είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος οργάνωσης της οικονομίας προκαλεί πάντα κοινωνική αδικία.

Καταρχήν θα μου επιτρέψετε να μην δεχτώ τον όρο «κοινωνική αδικία». Είναι περισσότερο σύνθημα παρά όρος με ουσιαστικό περιεχόμενο. Θα προτιμήσω τον όρο ανισότητα. Η ανισότητα (που μπορεί να μετρηθεί με επιστημονικές μεθόδους) είναι ένα σοβαρό πρόβλημα σε όλες τις κοινωνίες αλλά σίγουρα και στις κοινωνίες της Αγοράς. Οι διαφορετικές ευκαιρίες αλλά και οι διαφορετικές ικανότητες μεταξύ των ατόμων θα οδηγούν πάντα σε διαφορετικά αποτελέσματα. Η άμβλυνση των μεγάλων ανισοτήτων όμως, αν γίνει με τον σωστό τρόπο (με αποτελεσματικούς κεντρικούς μηχανισμούς δημοσιονομικής και κοινωνικής πολιτικής), θα ωφελήσει οπωσδήποτε την Αγορά και την κοινωνία. Αν όμως γίνει με λανθασμένο τρόπο, αν δηλαδή διαστρεβλώσει την Αγορά και τον ανταγωνισμό θα οδηγήσει στην ισότητα του πάτου.

Μύθος 7. Δεν είναι καλύτερο για τους εργαζόμενους αντί για ελεύθερη Αγορά να κοινωνικοποιηθούν τα μέσα παραγωγής; Δεν θα πρέπει το εργατικό κίνημα να ανατρέψει την αστική ηγεμονία και να ελέγξει απόλυτα την οικονομία;

Είναι ιδέα μου ή έχετε ξεμείνει στον 19ο αιώνα; Μήπως θεωρείτε ότι τη σημαντικότερη εξέλιξη στα οικονομικά αποτελεί η Μαρξιστική θεωρία της υπεραξίας; Λυπάμαι αλλά σας έχουν ξεπεράσει τα πράγματα, ήδη από τα μέσα του 20ου αιώνα. Έχετε χάσει καμιά δεκαριά τεχνολογικές επαναστάσεις και έχετε μείνει τραγικά πίσω και στη βιβλιογραφία. Έχετε ακούσει κάτι για την οριακή επανάσταση στα οικονομικά, την τραγική αποτυχία του υπάρξαντος σοσιαλισμού και κυρίως την τελική επικράτηση του πρωτείου του ατόμου; Η ελεύθερη επιλογή στην πολιτική, στην κοινωνία και την οικονομία είναι ένα κεκτημένο που η ανθρωπότητα δεν πρόκειται να το παραχωρήσει ξανά σε όσους περιφρονώντας την οραματίζονται προκρούστειες κλίνες.

Μύθος 8: Όμως το νέο μοντέλο της ελεύθερης Αγοράς είναι το κινέζικο. Η ελεύθερη Αγορά μπορεί να λειτουργήσει μια χαρά σε συνθήκες πολιτικού αυταρχισμού.

Πολλά λάθη. Καταρχήν η Κινέζικη αγορά δεν είναι ελεύθερη. Στην τελευταία έκθεση Index ofEconomic Freedom η Κίνα καταλαμβάνει την 135η θέση ανάμεσα σε 179 χώρες. Είναι απλά πιο ελεύθερη από ότι ήταν 10 ή 20 χρόνια πριν. Όμως η σταδιακή απελευθέρωση της οικονομίας θα οδηγήσει οπωσδήποτε στην πολιτική φιλελευθεροποίηση. Όταν οι πολίτες μαθαίνουν να επιλέγουν στην Αγορά θα απαιτήσουν σύντομα να επιλέγουν και στην πολιτική. Τα ανώτατα στελέχη του καθεστώτος το έχουν αντιληφθεί και δηλώνουν ήδη ότι θα κάνουν ό,τι μπορούν για να αποτρέψουν «τις βλαβερές πολιτικές συνέπειες της απελευθέρωσης των Αγορών», δηλαδή τη ζήτηση για περισσότερη Δημοκρατία. Όμως σημειώστε αυτό: η οικονομική φιλελευθεροποίηση της Κίνας θα οδηγήσει σε πολιτική φιλελευθεροποίηση (εκ των άνω ή μετά από εξεγέρσεις) πολύ πιο σύντομα απ' όσο ελπίζουμε.

Μύθος 9: Δηλαδή μας λες ότι η Αγορά δεν χρειάζεται κρατική παρέμβαση. Είναι τέλεια και λειτουργεί από μόνη της μια χαρά!

Η Αγορά πράγματι μπορεί να λειτουργήσει και χωρίς Κράτος, χωρίς παρεμβάσεις και ρυθμίσεις. Αλλά ο σκοπός είναι να λειτουργεί με τρόπο που να αυξάνει την κοινωνική ευημερία. Σε ορισμένες περιπτώσεις η Αγορά αποτυγχάνει να κατανείμει αποτελεσματικά τους πόρους, αποτυγχάνει δηλαδή να αυξήσει την ευημερία όσο αυτό είναι εφικτό. Οι περιπτώσεις αυτές ονομάζονται από τους οικονομολόγους «αποτυχίες της Αγοράς». Το Κράτος μπορεί να βοηθήσει την Αγορά να λειτουργήσει αποτελεσματικά αν επέμβει για να διορθώσει αυτές τις αποτυχίες. Θα πρέπει όμως να το κάνει με προσοχή και χειρουργική ακρίβεια. Διαφορετικά η «αποτυχία του Κράτους» θα είναι πολύ χειρότερη από την αποτυχία της Αγοράς που προσπάθησε να διορθώσει.

Μύθος 10: Ναι αλλά οι Αγορές προτιμούν να λειτουργούν ανεξέλεγκτα. Δεν θέλουν κρατικές παρεμβάσεις.

Όσοι παρακολουθούν την ευρωπαϊκή κρίση μπορούν να κατανοήσουν ευκολότερα το πόσο λανθασμένος είναι αυτός ο ισχυρισμός. Δείτε πώς αντιδρούν οι Αγορές μετά από κάθε ευρωπαϊκή συνδιάσκεψη. Κάθε δυναμική παρέμβαση των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και των ευρωπαϊκών θεσμών αντιμετωπίζεται με ανακούφιση και αισιοδοξία ενώ αντίθετα κάθε αμηχανία, αναποφασιστικότητα και ατολμία με φόβο, απαισιοδοξία και πτώση όλων των δεικτών. Αλλά και σε εθνικό επίπεδο η Αγορά για να λειτουργήσει όσο αποτελεσματικότερα γίνεται θα πρέπει να στηρίζεται σε ένα θεσμικό πλαίσιο κατάλληλο για οικονομική ανάπτυξη: προστασία της ιδιοκτησίας, εφαρμογή των συμβάσεων και κυρίως Κράτος Δικαίου. Η ιδανική κοινωνία της Αγοράς είναι μια δημοκρατική κοινωνία με παράδοσηcivil society (μην ψάξετε για ελληνική μετάφραση, δεν υπάρχει δόκιμη - κι αυτό δεν είναι τυχαίο).

Μύθος 11. Δηλαδή δεν είναι το Κράτος ο μεγαλύτερος εχθρός της Αγοράς;

Αυτό κι αν είναι μύθος. Το Κράτος και οι θεσμοί είναι απαραίτητοι για την ελεύθερη Αγορά. Αντίθετα οι μεγάλοι εχθροί της είναι οι λεγόμενες «διανεμητικές συσπειρώσεις», δηλαδή οι ομάδες πίεσης που θέλουν να αποκτήσουν με πολιτικά μέσα ό,τι δεν μπορούν να επιτύχουν μέσω του ανταγωνισμού. Οι μεγάλες κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις, τα ολιγοπώλια και οι κάθε είδους συντεχνίες αποτελούν τα χειρότερα παραδείγματα τέτοιων διανεμητικών συσπειρώσεων. Θανάσιμος εχθρός τους είναι ο ανταγωνισμός που συμπιέζει τα κέρδη και τις προσόδους τους αυξάνοντας το πλεόνασμα των καταναλωτών. Με τη βοήθεια των πολιτικών επιχειρούν να αλώσουν το Κράτος μετατρέποντάς το σε εργαλείο στρέβλωσης της Αγοράς και εξυπηρέτησης των συμφερόντων τους.

Μύθος 12. Η Ελλάδα είναι μία χώρα με ελεύθερη Αγορά.

Ναι, καλά... Αντιγράφω από πρόσφατο άρθρο μου: «Αν δούμε τους πρόσφατους δείκτες, η εικόνα της Ελλάδας είναι τραγική. Στην Έκθεση για την Παγκόσμια Οικονομική Ελευθερία η Ελλάδα βρίσκεται στην ίδια θέση με τη Ρωσία (τυχαίο;), δηλαδή στην 81η θέση ανάμεσα σε 141 χώρες. Στην Έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας για την επιχειρηματικότητα η Ελλάδα κατατάσσεται 109η ανάμεσα σε 183 χώρες. Αυτό σημαίνει ότι τα θεσμικά και άλλα εμπόδια που θέτουμε στην επιχειρηματικότητα είναι χειρότερα από εκείνα στην Αίγυπτο, την Αιθιοπία, τη Ρουάντα και το Καζαχστάν, ενώ η Μποτσουάνα και η Ουγκάντα έχουν καλύτερη θέση στην κατάταξη ελευθερίας των Αγορών. Στην έκθεση για την ανταγωνιστικότητα βρισκόμαστε στην 90ή θέση ανάμεσα σε 142 χώρες. Το ίδιο θλιβεροί είναι και όλοι οι σχετικοί δείκτες (π.χ. διαφθοράς, εμπιστοσύνης, επενδύσεων), που υποδεικνύουν αυτό που όλοι γνωρίζουμε: η ελληνική Αγορά είναι ένας κρατικοδίαιτος παράδεισος ολιγοπωλίων, φοροφυγάδων και συντεχνιών.»

*Ο Αριστείδης Χατζής είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Φιλοσοφίας Δικαίου & Θεωρίας Θεσμών στο Τμήμα Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διδάσκει ως επισκέπτης καθηγητής «Δίκαιο & Οικονομικά» στο Τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Τμήμα Οικονομικής Επιστήμης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έλαβε το διδακτορικό του στην Οικονομική Ανάλυση του Δικαίου από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο. Θα βρείτε περισσότερα εδώ:http://ww.phs.uoa.gr/ahatzis

Η πρώτη εκδοχή αυτού του κειμένου ολοκληρώθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2011 μετά από πρόσκληση του Blog Παραπολιτική όπου και πρωτοαναρτήθηκε. Θα συνεχίσει να ανανεώνεται με νέους «μύθους», απαντήσεις σε άλλα ερωτήματα, διευκρινήσεις και πληρέστερες απαντήσεις. Μπορείτε να βρείτε τις μεταγενέστερες εκδοχές στο bloghttp://www.economicanalysisoflaw.org και να στέλνετε επώνυμα τα ερωτήματά σας και σχόλια στη διεύθυνση: rct@phs.uoa.gr. Αν είναι αρκετά ενδιαφέροντα θα με βοηθήσουν να βελτιώσω το παρόν κείμενο.